บางที
posted on 20 Sep 2011 13:36 by ommm-yimz
ไม่ว่าจะระหว่างทางไปซื้อของ
ไปตลาด
ไปร้านกาแฟ ฯลฯ
นั่นก็เข้าข่ายการเดินเล่นทั้งหมดของฉัน
บ่อยครั้งที่ขณะเดินเรื่อยเปื่อย มักเห็นคนเขาจับมือกัน
เป็นคู่
นึกย้อนมาถึงตัวเอง
กูโสดว่ะ
...ก้มหน้า แล้วยิ้มมุมปาก
“คงจะมีรักจริงรออยู่ ที่ดินแดนใดซักแห่ง”
ไม่รู้เหตุผล ชีวิตเราก็ไม่ได้ขาดอะไรไป
แต่ในบางโหมด มันอดรู้สึกไม่ได้ว่า....บางอย่าง
..ยังไม่ได้รับการเติมเต็ม
หรืออาจเพราะโชคชะตา ที่กำหนดให้เราโสด ก็เพราะกำลัง
ปูทางให้เจอ เขา คนนั้น
“คงมีใครซักคนรออยู่ ตรงนั้น”
โสดมายี่สิบปี....มันน่าจะมีเหตุผลมั่งหละ
….บางทีนะ
“คงมีความหมายใด ซ่อนอยู่ในการรอคอยที่แสนนาน”
อาจจะคิดเพ้อฟุ้งซ่านไปเองในหลายๆครั้ง แต่ฉันรู้สึกว่า
เขา...มีตัวตน
ยังไงชอบกล
“คงจะมีซักวันฉันคงได้เจอ”
ไม่จำเป็นต้องรู้ ว่าที่ฉันเชื่อนั้นมันมี เหตุ-ผล อะไร
แค่คำว่า ..เชื่อ คำเดียวก็ตอบคำถามได้ทั้งหมดอยู่ในตัวอยู่แล้ว
อย่างน้อย
ว่าสักวัน...เขาคงมาเดินด้วยกัน จับมือแล้วยิ้มให้กัน
ให้รู้ว่าบนโลกที่วุ่นวาย ยังมีคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ
ฉันมักคิดได้อย่างนี้
แล้วทุกทีมันก็อมยิ้มปนเศร้าเล็กๆ
ที่เห็นคนเดินเป็นคู่
จะบอกว่ารออยู่...
แบบที่ไม่ได้ตั้งตารอ
ใช้ชีวิตให้เต็มที่นะ แล้วสักวันที่เหมาะๆ เราคงได้เจอกัน :)